2010
05.26
Ik stap het vliegtuig binnen en zie alleen maar hoestende, neusophalende en rochelende mannetjes volledig ingewikkeld in de deken van het vliegtuig. Het is een grappig gezicht, maar het feit dat ze mij ook een leuk gezicht vinden geeft toch een beetje een onaangenaam gevoel. Tenzij je natuurlijk tonnen geld kan winnen, is één tegen honderd niet eerlijk, bedenk ik me. Maar goed, ik heb er toch echt zelf voor gekozen om hier naartoe te gaan, maar vraag me nu stellig af waarom ook alweer.
Ik ga op zoek naar m’n plekje. Aaah gelukkig, een beetje aan de zijkant, niemand naast me en met alle ogen op mij gericht (vrouw, blank en onhandig) prop ik mijn tas in de klep en installeer me. Verzonken in de gedachte dat het toch best relaxed is dat er niemand naast me zit, kijk ik een mannetje aan die ineens naast me staat en ik glimlach. Hij kijkt ook mij aan en de nog fijne gedachte over dat ik alleen zit, maken ineens plaats voor zijn gedachte. Ik zie hem denken: “Oooh no, next to her?” Hee gozer, same here hoor! Maar ik sta op en laat hem erlangs. Hij stinkt, hij rochelt en haalt zijn neus op. Ik houd mijn buik in om zo min mogelijk lichamelijk contact te maken en denk: “Fijn, dit wordt een top vlucht!” en ik ga weer zitten en val al snel in slaap.
Lees de rest van dit bericht »
Category Daar, in een vreemd land |
2010
05.20
Ik zit bij Feyenoord-Ajax of eigenlijk Ajax-Feyenoord (voordat er misverstanden ontstaan), maar goed een belangrijke wedstrijd voor beide teams , de bekerfinale. Tenminste een van de twee finales. Want iedereen heeft het vast meegekregen, de finale opgesplitst in een UIT en THUIS voor beide teams. Dit omdat grote jongens met grote ego’s nogal grootspraak hadden, terwijl ze allemaal een kleine herseninhoud hebben en we hen eigenlijk hadden moeten laten gaan met elkaar een kopje kleiner maken. Maar goed, een belangrijke wedstrijd voor de supporters.
Lees de rest van dit bericht »
Category Hier, in een vreemd land |
2010
05.17
Het is niet dat ik dit wil, dat ik dit doe omdat ik lui ben of dat het me een goed gevoel geeft, integendeel zelfs! En voor de zoveelste keer trek ik onder veel armgezwaai en gegil mijn sari omhoog en laat ik mijn ontblote been zien. Het domme winkelbediendetje schrikt, gebaart dat ik zo snel mogelijk m’n been weer moet bedekken, drukt me wat munten in m’n hand en wijst me de deur. Ik lach, maar geneer me dood. Ik trek alles weer goed, berg de munten op en loop weg, op naar de volgende winkel, op naar de volgende vernedering. Maarja, ik heb geen keus!
Lees de rest van dit bericht »
Category Daar, in een vreemd land |
2010
05.17
Ik hang over mijn aanrecht en kijk gebiologeerd naar het oude koffiezetapparaat. Ik tel de druppels die langzaam in de koffiepot vallen en bedenk hoe ik als klein meisje ook altijd gefascineerd was door de omtovering van water naar koffie, zoals bij het toverei van de mini playbackshow van Henny Huisman, je gaat er als jezelf in en komt er als een ander uit. Zo gaat dat ook met koffiezetten, je doet er water in en vijf minuten later heb je koffie, water dusdanig van hoedanigheid verandert dat het niet meer terug te draaien is. Water, dat drupsgewijs in een zak met donkere poeder is gevallen, haar eigen weg heeft moeten vinden langs losse korreltjes, met allen een eigen verhaal, om vervolgens zich weer te voegen bij de andere druppels en dan niet meer water, maar koffie te heten. Met een andere geur, een andere smaak , een andere kleur en een ander effect.
Lees de rest van dit bericht »
Category Hier, in een vreemd land |
2010
05.17
Op dezelfde aard
In hetzelfde licht
Met slechts een denkbeeldige lijn
Die mij eraan herinnert ver van jou te zijn
Een afstand gecreëerd door de mens
Met een penstreep op papier
Want zonder deze grens
Was jij gewoon hier
Category Open en gedicht |
2010
05.17
Al van vriendschap is het mooie
Wederwijds waardering voor hoge ogen gooien
Jaloezie is dan een verschijnsel
Slechts een bijwerking van trots
Hoe mooi
Van beide één
Want zonder de ander geen vriendschap
Dan was je alleen
Category Open en gedicht |
2010
05.17
Een kreupel vrouwtje komt naar me toe gestrompeld, al leunend op een houten stok, met haar dunne, gerimpelde hand als een kommetje voor zich uit gestrekt. Ze heeft ingevallen wangen en haar rood doorlopen ogen liggen diep in haar oogkassen. Ze ziet eruit als een zombie uit de clip ‘Thriller’ van Michael Jackson, maar het is midden op de dag en nergens is iets te vinden dat me vertelt dat ik op een filmset ben. Zij leeft en komt recht op me af.
Lees de rest van dit bericht »
Category Daar, in een vreemd land |
2010
02.18
Varanasi, een prachtige stad in het noorden van India. Een stad aan de heilige rivier de Ganges en een pelgrimsoord voor miljarden mensen. Door het geloof van al deze mensen in de heiligheid van deze rivier en het feit dat er op de daarvoor bestemde trappen (dat dan weer wel) lijken worden verbrandt, krijgt de stad daadwerkelijk ook voor een leek als ik, een heilige belading. Na een paar dagen hier te zijn geweest en voordat ik mijn reis naar Nepal zou inzetten wilde ik eerst nog even naar de Taj Mahal, ik was er per slot van rekening toch “om de hoek”. De Taj Mahal ligt namelijk in het stadje Agra ongeveer zo’n 12 uur met de trein van Varanasi, niet écht om de hoek, maar de Taj Mahal is de Taj Mahal en datgene wat je moet gezien hebben als je in India bent geweest. Ik dus ook!
Lees de rest van dit bericht »
Category Daar, in een vreemd land |
2010
02.18
Het zonlicht valt in bundels op het gras als een spotlight op het podium. Door het felle licht kan ze alleen de contouren van een klein kind zien, maar ze weet het, dit wordt haar kindje. Het speelt met een vrachtauto en maakt vrolijke ‘toettoet’geluidjes. Het kind is gelukkig, zij is gelukkig en ze legt haar handen op haar buik. Ze denkt aan de nachten die wel zwaar gaan worden, aan de poepluiers en aan de bergen met was. Ook denkt ze aan de avonden dat ze niet mee kan stappen met haar vriendinnen, aan de files waarin ze staat, omdat ze aan de schoolvakanties vastzit en aan de vele zaterdagen die ze bij de sportvereniging zal gaan doorbrengen. Maar ze vindt het niet erg, ze heeft het er allemaal voor over. Ze is vrij, houdt van het leven en is onafhankelijk, maar om dit gevoel kan ze niet heen, het is onbeschrijflijk, bijna een soort dierlijke drift. De natuur laat zich horen of eigenlijk voelen en ze denkt aan het nest dat zij zal warm houden. Ze voelt het kind in haar leven. Lees de rest van dit bericht »
Category Hier, in een vreemd land |
