Bim, Bam, Bom, hé dat klinkt anders dan het Gammalagammala uit die toeters van een minnerette! En inderdaad, het zijn de kerkklokken van de kerk, de kerk met de begraafplaats waar ik het eerder over had. Het is zondag en dus kerkdag! En omdat ik gewoon nieuwsgierig ben, me graag aanpas en ik misschien aan daarboven kan vragen of ze voor de moeder en het dode kindje willen zorgen, ga ik mee naar de kerk met de rest van de GH. De kerk is zo dichtbij dat als ik hier een keer dronken zou zijn geweest ik het met koprollen had uitgemeten, dus bij de laatste Dong lopen we de deur uit met allemaal een boek vol zilverwerk onder de arm, net zoals kortjakje. In de kerk staan een paar bankjes waar de oudjes kunnen zitten en de rest zit allemaal al op kleedjes op grond en we gaan ertussen zitten. Wat een grappig gezicht… allemaal van die kleine Bengaaltjes en dan ineens 4 blanke, soort van reuzen ertussen ! Maar voor ik kan lachen komt de priester, pastoor, dominee (ik weet niet eens wat het is, oeps…) binnen en begint : ” Nomoshka! gammalagalagamala hupsefulps” en iedereen staat op. Onhandig, stijf en natuurlijk net te laat sta ik ook op om uit volle borst mee te zingen, maar dan zie ik ineens dat ik ongeveer net zo breed ben als dat de vrouw naast me lang is en ik krijg toch een lachaanval, zo misplaatst! Gelukkig krijg ik mezelf onder controle en neurie vrolijk mee.’ AMEN’ zegt iedereen opeens, ha dat ken ik en dat betekent het einde, dus dan zal ik zo wel moeten gaan zitten. En om niet weer de laatste te zijn, laat ik me behendig door de knieen zakken en neem ik plaats in kleermakerszit op het kleedje, zo ik zit! “Hupseflupsi flapsi” zegt de man met de tabbert en iedereen gaat op z’n knieen in de bidhouding…
De heilige man leest wat stukken voor uit de bijbel (in bangla), dan gaat iedereen wel normaal zitten en komt er een andere meneer op de praatstoel. Deze man kijkt heel vrolijk, zijn oren kregen daadwerkelijk bezoek van z’n mondhoeken zeg maar en hij begint te praten: “You’re a boat”! Ha engels, mooi! Maar dan ineens: “Aschamaladoeblida hupseflups”! Godver, hij gaat in het bangla verder! Ooh sorry, uuuh verdorie!! Dit kan nog wel eens lang gaan duren en om de tijd te verdrijven heb ik een spelletje bedacht, namelijk mijn eigen verhaal maken van wat ik denk dat hij zegt…
I’m a boat… en ik drijf op de rivier. Ik laat me meenemen door de stroming, maar hou zelf de macht over het roer, net als in het leven (hé, ik zit wel in een kerk en moet dus wel een beetje meegaan met het verhaal). Want ook daar word ik meegenomen in de stroming van alle energieen. Ik heb geen andere keus dan rustig mee stroom afwaarts te gaan en af en toe bij te sturen van links naar rechts. Oppassen moet ik wel opdat mijn bootje (en dus mijn leven) niet onstuurbaar wordt door watervallen en stroomversnellingen zoals…
En dan ineens zegt de vrolijke man:”I want your feet, your hands, your power!”
Ja,zoals gulzigheid, verlangen,macht en jaloezie. Deze kunnen je doen rondtollen en verwarren en nemen je uiteindelijk mee het diepe in.
“Lot’s of fish! So many that the boat will sink”
Ja, dat zeg ik, mee het diepe in…
Dus besef elke keer als je aan een bepaalde kant vaart en verlangt naar de andere zijde, dat ook daar mensen varen met hún verlangens en wel naar jouw zijde! Te veel hunkeren naar dat wat een ander heeft, zal je bootje doen zinken, je zal ten onder gaan met al datgene dat je ooit hebben wilde en er uiteindelijk niets aan hebben!
ADEM! Nou, toch best aardig theologisch/filosofisch verantwoord toch zo in de kerk 
!
-Einde-
